Ons weekend in Frankrijk

Het was gepland !

Op 14 en 15 november staat een weekendje Amiens en Arras op onze agenda. We vertrekken zaterdag vroeg in de morgen. Onderweg horen we op de radio het verschrikkelijke nieuws van de aanslagen in Parijs. Gans Frankrijk is in rep en roer, iedereen beeft en rouwt. We hebben amper tijd om na te denken want we komen aan de grens en daar zien we hoe lange wachtrijen staan aan te schuiven om uit Frankrijk te komen. Wij mogen snel door, het is vooral de andere kant van de autosnelweg dat de bestuurders onderworpen zijn aan paspoortcontrole. De aanslag is de voorbije nacht gebeurd en niemand kan zomaar Frankrijk buiten!

3e790724fa3ddefb9060bf8014b99fef_medium.

(afbeelding komt van http://www.refdag.nl)

Ik heb er geen goed gevoel bij, er ontstaat twijfel : Wat doen we? Rijden we terug? Rijden we door? Wij gaan tenslotte toch niet naar Parijs? We blijven enkel aan de bovenkant van Frankrijk, op zo’n 180 km van thuis …

We rijden verder en merken niets langs de weg. We komen aan in Amiens .. het is er zelfs heel rustig. Tja, het toeristisch seizoen is voorbij en het weer is niet zo schitterend. Het is alsof de stad ons laat voelen dat Frankrijk rouwt. Een druilerige regen vergezelt ons tijdens de stadswandeling.

285b6e7c0e6acc1f6053fa0acab586fa_medium.

De tweede dag in Arras is er meer volk op de been. Er heeft dit weekend een filmfestival plaats. Er is heel veel politie op straat. We maken ook hier een wandeling en proberen toch wat te genieten van zoveel moois.

d1460186e985ee99528a507d97d8ab88_medium.

We zijn deze middag thuis gekomen. Er was strenge controle en kilometers file aan de grens.

Het was een mooi weekend maar met een zwart randje .. een bittere kant … gans Frankrijk is in rouw en overal zagen we hoe mensen meeleven.

Er hingen affiches ‘Nous sommes Paris’. In de hotels en winkels lagen zwarte briefjes met ‘Pray for Paris’ of ‘Une prière pour Paris’. Overal waar we met mensen praatten, was die verschrikkelijke aanslag het onderwerp. De mensen zijn bang, ontzet, boos en verdrietig. Er was geen enkel museum open, die zijn minimum 3 dagen gesloten. Er was enorm veel politie op straat en in grote winkels was strenge controle bij de inkom.

3cf8d493ddc66134921139c1540c63e8_medium.

Aan het stadhuis van Arras worden bloemen gelegd en kaarsjes aangestoken.

a6c2ae8c9705c3216ca5d32f3da8c285_medium.

Op het grote plein wordt het stadhuis en belfort gehuld in de Franse kleuren. Iedereen blijft staan, stil en ingetogen ….

717e960ddd74b6c14aeab21832cfeb24_medium.4a6c524d3eca4b7b39b20c01a1b98d0b_medium.

130efbe7b114b9e0cb675aeea6d6119a_medium.

Ik geef nog verslag van onze bezoeken daar, maar toch wil ik eerst een beeld geven van de sfeer in Amiens en Arras. Het raakt gans de wereld en laat ons niet los.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s